Mirjam van Dijk update 3

fotografie Anna van Kooij

Try-outen en netwerken

Je bent net een paar maanden afgestudeerd, en naast je familie en vriendenkring (die zelf net zo hard bezig zijn om aan de bak te komen) is er niemand die je kent. Waar begin je in godsnaam om te zorgen dat mensen weten wie je bent, en nog veel belangrijker, wat je doet. Iedereen schreeuwt altijd dat niemand op je zit te wachten, en ja gedeeltelijk is dat ook waar. Maar als je het van de andere kant bekijkt zitten mensen wel op je te wachten. Je moet alleen ook wat te bieden hebben. Maar eerlijk is eerlijk, zonder theatermakers heeft een programmeur weinig te programmeren.
Daarom ben ik gaan netwerken, langs bijeenkomsten waar zowel programmeurs als makers zijn, de juiste personen mailen om te komen kijken als je ergens speelt etc. etc.
Afgelopen December ben ik de samenwerking aangegaan met Élénie Wagner, een oud klasgenootje van me. We zijn een muziektheatercollectief begonnen genaamd AFGEFACKT. Op dit moment maken we in samenwerking met East74 een nieuwe voorstelling “ANDREA”. Momenteel zitten we midden in de repetitiefase, maar spelen we al wel op verschillende plekken om ons materiaal te kunnen uitproberen en verder ontwikkelen.
Deze try-outs gebruiken we in eerste instantie om feedback van het publiek te krijgen om stap voor stap de voorstelling te verbeteren, en daarnaast ook om programmeurs en geïnteresseerden uit te nodigen om hopelijk zo een klein plekje te veroveren in de “grote boze theaterwereld” die eigenlijk zo klein is dat welk nieuw contact je ook toevoegt op facebook, je op z’n minst 30 gemeenschappelijke vrienden hebt. Maar het werkt. Ondertussen zijn we voor onze voorstelling ANDREA in gesprek met verschillende theaterfestivals, en gaan we o.a. in het voorjaar mee op een klein toertje door het oosten met “Het Wilde Oosten”. Ook hebben we net 3 avonden gespeeld tijdens Sous-sol #4 in de kelder van theatercafé De Richel. Een mini keldertje met amper speelruimte, maar een hele leuke plek om je materiaal eens in een compleet andere setting te testen en te kunnen experimenteren. En dat is net zo eng als dat het fijn is. Ik denk dat het voor deze voorstelling de beste manier is om het beste er uit te halen, en tegelijkertijd is er niets enger dan “je kindje” wat nog niet eens af is te laten zien aan een kritisch publiek. Hieronder een stukje om een beeld te krijgen van waar de voorstelling over gaat.

Screen Shot 2015-03-02 at 11.20.50

 

 

 

 

 

 

 

Screen Shot 2015-03-02 at 11.20.35

 

fotografie Anna van Kooij
fotografie Anna van Kooij

ANDREA
De wereld zal mijn naam fluisteren
De wereld zal mij herinneren
Iemand zal mij herinneren.

ANDREA is een liefdevolle, schrijnende en muzikale voorstelling over de angst voor volwassenheid, het verlangen naar bewondering en de grenzeloze wil om niet vergeten te worden.

ANDREA is een schreeuw om aandacht. Op 24-jarige leeftijd pleegde de vrijwel onbekende Andrea Feldman zelfmoord door uit het raam van haar appartement op de 14e etage aan 51st Avenue te springen. Haar ex-vriendjes, die zich buiten op straat hadden verzameld op uitnodiging van Andrea zelf, aanschouwden haar final performance nietsvermoedend vanaf de eerste rij, terwijl zij haar vergetelheid tegemoet vloog.

ANDREA is geïnspireerd op de onbekende ‘Warhol Superstar’ Andrea Feldman. Een vrouw die weigerde volwassen te worden. Een kindvrouw met de droom om een superster te zijn. Een kind in een zwarte, ruige, volwassen wereld vol seks en drugs, zich vastklampend aan haar held Peter Pan.

Op een schaamteloze, rauwe en toch kwetsbare wijze vertolken de twee actrices/zangeressen Mirjam van Dijk en Élénie Wagner het korte, wilde leven van Andrea Feldman die tot het uiterste ging om erkenning te vinden. Andrea’s onschuldige, naïeve wens naar roem en bewondering, in tegenstelling tot haar intense gekte, achtervolgingswaanzin en verachting voor de andere ‘Warhol Stars’, vormen een schizofreen personage, verdeeld over twee actrices. Haar hysterische stem en haar wankelende, constant door drugs beïnvloede bewegingen worden vertaald naar een groteske speelstijl. Deze stijl wordt versterkt door het gebruik van live visuals en live on-stage gemixte elektronische muziek en stemvervorming.

Een absurde en trippende mixed-media performance over de zoektocht naar bevestiging van een jonge vrouw met een romantisch beeld van de dood.
Zij wilde herinnerd worden. Wij zullen haar herinneren.

Concept / Spel / Zang: Mirjam van Dijk & Élénie Wagner (AFGEFACKT)

  • Regie: Martijn Vorstenbosch (East74)
  • Muziek (live): Florian Knapp
  • Visuals (live): Sido Lanters
  • Kostuumontwerp: Eline Janssen
  • Lichtontwerp: Harm Wellink

In de volgende blog zal ik schrijven over mijn rol in een Oculus Rift project, waar ik d.m.v. Motion tracking suits alle virtuele karakters mocht spelen, en de verdere vorderingen rondom ANDREA! Tot dan 🙂

Logo

 

More from Mirjam van Dijk

Mirjam van Dijk update 4

OCULUS RIFT PROJECT Zoals beloofd in mijn vorige blog zou ik nog...
Read More

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *