BRAM BOGAERTS – HUISBLOGGER

Het snijvlak tussen kunst, ontwerp en technologie

Dag lezers! Ik ben Bram Bogaerts, trots lid van de lichting 2015 van ArtEZ. Vier jaar lang studeerde ik Interaction Design, en hield ik me bezig met wat ik steeds heb beschreven als “het snijvlak tussen kunst, ontwerp en technologie”. En dan ben je afgestudeerd, wat betekent dat je voor jezelf eens goed nadenkt over wie je als ontwerper wil zijn. Mijn werk komt voort uit een fascinatie voor het digitale, en de verhalen die we kunnen vertellen met digitale media. Dat betekent echter niet dat ik alleen ontwerp voor “het scherm”: hoewel de computer altijd ergens in mijn proces een rol speelt, vind ik het juist interessant om te kijken hoe ik buiten het scherm kan treden en de toeschouwer een totale ervaring kan bieden.
(Botanic Synthesizer: zie foto bovenstaand)

In mijn werk is een terugkerende thematiek; het zichtbaar maken van het onzichtbare: processen, systemen, gedachten en verhalen die anders niet te doorgronden zijn, inzichtelijk maken. Voor mij begint een werk altijd met een gelaagd onderzoek: niet alleen naar de inhoud van het werk, maar ook naar verschillende technieken, vormen van interactie en de context waarin het werk uiteindelijk te zien zal zijn. Dit uit zich in ontworpen visuele, tactiele en hoorbare ervaringen die de toeschouwer één maken met het werk, de ruimte daaromheen en de context ervan.

Machine Room

Mijn afstudeerwerk Machine Room maakte ik samen met Jesper Vos. In dit werk komt heel duidelijk het thema van het onzichtbare naar voren. Ons onderzoek begon met het tot leven wekken van een stuk jarenoude computercode: programmeertalen veranderen zo snel, net als de computers waarop we ze gebruiken, dat soms een stuk code na een aantal maanden al niet meer werkt. Na precies de juiste tweedehands computer te hebben gevonden en precies de juiste software te hebben geïnstalleerd wisten we de “antieke” code weer aan de praat te krijgen. Wat we ons beseften tijdens dit onderzoek is dat hoewel de computer een steeds grotere rol in ons leven speelt, we steeds meer het contact met de daadwerkelijke machine verliezen. Het is nog niet lang geleden dat men ingewikkelde commando’s moest intoetsen om ogenschijnlijk simpele taken uit te voeren, terwijl de hedendaagse interfaces het de gebruiker zo makkelijk mogelijk maken. De gemiddelde gebruiker is zich, volgens ons, daardoor minder bewust dat er in die computer, telefoon of tablet ook daadwerkelijk iets gebeurt.

Machine RoomMachine Room maakt zichtbaar wat er zich in een werkende computer afspeelt. Een door ons opengewerkte computer voert ingewikkelde berekeningen uit, en terwijl dit gebeurt tappen wij allerlei processen af die zich in die computer afspelen. Zo kijken we naar hoe de temperatuur van de machine verandert, en hoe de snelheid van de ventilator daardoor ook varieert. Maar ook de hoeveelheid berekeningen per seconde houden we in de gaten, net als de kleine veranderingen in de elektriciteit die door de computer stroomt. Deze processen maken we in real time visueel en hoorbaar in de ruimte. De projectie op de muur reageert op de beweging van de bezoeker, waardoor hij of zij ook één bepaald proces in detail kan bekijken. We willen de bezoeker op deze manier meenemen op een reis door de computer.
machine roomm

 

Na het afstuderen

Tijdens de eindexamenexpositie kreeg ik ontzettend positieve reacties op het werk. We werden genomineerd voor de Hendrik Valk-prijs. Ook werden we gescout voor de Blink YoungBlood Award, waardoor we ons werk een hele week hebben geëxposeerd tijdens het GOGBOT festival in Enschede. Hier beloonde de jury ons met een eervolle vermelding. In 2016 komt Machine Room ook in het EYE Filminstituut in Amsterdam. Voor mij is mijn afstudeerwerk daarom ook nog niet klaar, maar het voelt als een doorlopend onderzoek waar ik het komende jaar graag nog aan wil blijven werken.

Ik heb me altijd heel erg thuis gevoeld op ArtEZ, en daarom had het ook wel twee kanten om na vier jaar klaar te zijn. Mijn tijd op ArtEZ is gelukkig nog niet voorbij, omdat ik nu ook de lessen Interaction Design bij de vooropleiding geef. Lesgeven vind ik ontzettend inspirerend, omdat ik er zelf net zo veel van leer als de studenten die ik doceer. Een opdracht bedenken en zien hoe die ingevuld wordt op manieren die je zelf nooit had bedacht, dat is geweldig.
Tactile
Tactile

En nu verder

Ik werk nu drie dagen in de week bij ontwerpstudio LUSTlab in Den Haag. Dat is voor mij een erg leerzame ervaring, omdat ik er nu echt achterkom hoe het is om in de praktijk een ontwerper te zijn, en hoe het is om vanuit de vraag van een opdrachtgever te werken. Tijdens de andere drie dagen werk ik aan mijn eigen studio in Arnhem. Ik zoek naar ruimte, maar ook naar ontwerpers om deze ruimte mee te delen. Voor mij is het belangrijk dat ik in mijn praktijk naast werk in opdracht ook autonoom en onderzoekend blijf. Ook voor opdrachtgevers zal het ontwerpproces bij mij altijd beginnen met onderzoek. Het komende jaar wil ik deze studio vorm gaan geven, en me ook laten inspireren door wat ik bij LUSTlab doe en wat ik zie bij studio bezoeken in het buitenland.

Het heeft mij ontzettend verbaasd hoe veel aandacht er naar mijn afstudeerwerk is gegaan. Naast alles wat ik hiervoor al heb genoemd volgt er ook nog een publicatie in het tijdschrift van de BNO, ben ik jurylid bij een festival over interactief ontwerp en heb ik een aantal ontwerpuitnodigingen gekregen. Het voelt daarom ook echt alsof de bal is begonnen met rollen, en ik zal jullie het komende jaar via dit blog op de hoogte houden over waar die bal terecht komt.

 

 

More from Bram Bogaerts

BRAM BOGAERTS UPDATE 2

Nog een beetje sprakeloos banen we ons een weg door de gangen...
Read More

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *