MILOU VOORWINDEN – HUISBLOGGER

Weven is draad voor draad iets opbouwen

De eigenschappen van het weefsel kan ik keer op keer bepalen, de constructie ontstaat in het proces, staat niet van te voren vast maar groeit en ontwikkeld zich terwijl ik werk. Weven en textiel ontwerpen is hierdoor zowel technisch als intuïtief.  Ik probeer tijdens het weven niet mijn wil op te leggen aan het weefgetouw, maar stel mijzelf open voor onverwachte kleureffecten, patroonveranderingen, ‘foutjes’. Foutjes plaats ik bewust tussen aanhalingstekens omdat dit juist de elementen zijn waar ik naar op zoek ben. Vaak begin ik zonder een vaststaand idee en zonder er al te veel over na te denken voeg ik bijvoorbeeld kleuren toe, op zoek naar nieuwe combinaties. Zo ontstaat er een samenwerking tussen mij en het weefgetouw. Het textiel wat hieruit voortkomt is altijd anders dan ik van te voren bedacht had. Bij iedere draad die je toevoegt kunnen nieuwe paden ontstaan, ontvankelijk zijn voor deze mogelijkheden is essentieel in mijn ontwerpproces.

alinea-1

alinea-1-2

Weven is pas in het laatste jaar van de academie (ArtEZ Product Design) op mijn pad gekomen. Als ik terugkijk op het werk wat ik de afgelopen jaren heb gemaakt zie ik bepaalde elementen terugkomen: ambacht, het werken met zachte, flexibele materialen en een liefde voor de fijnheid van sieraden. Toch heeft het een tijdje geduurd voordat ik een manier vond om deze puzzelstukjes samen te laten vallen.  In het derde jaar heb ik het project ‘Unravel’ gedaan. Binnen dit project probeerde ik al meerdere interesses bij elkaar te brengen. Ik heb weefsels gemanipuleerd en ontplooid zodat ze rond om het lichaam gevormd konden worden. Omdat ik tijdens het maken van deze werken constructies uit elkaar haalde, kreeg ik steeds meer de behoefte om textiele materialen zelf ín elkaar te kunnen zetten, zodat ik zelf controle kan hebben over de eigenschappen van een constructie. Hierdoor kan ik zelf bepalen hoe een textiel zich vormt, om bijvoorbeeld een lichaam. Het zorgt ervoor dat ik niet meer overgeleverd ben aan de eigenschappen van het textiel waar ik op dat moment mee werk, maar geeft mij vrijheid om deze zelf te creëren.

alinea-2-unravel alinea-2-unravel-2

In het vierde jaar kregen we de keuze om stage te lopen of op uitwisseling te gaan. In eerste instantie had ik moeite met bepalen waar ik graag terecht wilde komen. Mijn afdelingshoofd vroeg me of een uitwisseling niet iets voor mij was, en dan specifiek naar een textielafdeling. Zo ben terecht gekomen bij Falmouth University in Cornwall, Engeland. Op deze universiteit, gelegen tussen groene heuvels vlakbij de kust in meest zuidelijke puntje van Engeland ben ik voor het eerst zelf gaan weven. De textielafdeling in Falmouth heeft hier een specialisatie in, ik volgde lessen met eerste en tweedejaars studenten. Het leuke was dat we van begin tot eind een textiel leerden maken. Van het uitzoeken van het materiaal, verven van de garens, opdraaien van de schering en natuurlijk het weven zelf.  Ik vind het heel prettig om op deze manier iets onder mijn vingers te zien ontstaan, om van begin tot einde bij de creatie betrokken te zijn. Elke beslissing die je in het proces maakt heeft invloed op het eindresultaat. Op deze manier ontdekte ik dat in weven al mijn fascinaties samenkomen: mijn voorkeur voor zachte, flexibele materialen, in de vorm van de garens, de fijnheid die zich uit in de gedetailleerde patronen, en natuurlijk de ambacht, in de vorm van de weeftechniek.

alinea-3

Mijn eindexamen werk was een zoektocht naar manieren om door middel van weven een driedimensionale vorm te creëren. In het project richtte ik mij vooral op het gebruik van onconventionele materialen, contrasten in materiaal-kwaliteiten en weeftechnieken. De driedimensionale vormen zijn ontstaan door verschillende materialen tegenover elkaar te zetten, bijvoorbeeld elastiek tegenover een stug materiaal. Dit zorgt ervoor dat het textiel op spanning gaat staan, waardoor er vormen ontstaan. De werkwijze zie ik als een evolutionair proces, het weefsel is een constructie die langzaam vormt krijgt. Ik probeer niet alleen te komen tot een herwaardering van het ambacht maar ook de mogelijkheden van het weven te verkennen, er nieuwe dingen mee te doen.

alinea-4 alinea-4-2
alinea-5

Het werk bestaat uit drie delen waarbinnen ik drie verschillende aspecten van mijn werk heb onderzocht. Ten eerste is er een autonome kant, bestaande uit acht handobjecten die driedimensionaal zijn geweven, ze zijn niet achteraf nog in elkaar genaaid maar zijn in één keer van het weefgetouw gekomen. Bij de creatie van deze objecten heb ik puur gekeken naar kleur, vorm en de vraag hoe een onderzoek te laten zien, zonder er direct een toepassing aan te geven. Deze handvormen wilde ik graag maken omdat ik mijzelf als textielontwerper zie en ik graag met andere mensen zou willen samenwerken om er een toepassing aan te geven, zelf voel ik niet de noodzaak om dit te doen. Het tweede gedeelte bestaat uit twee kleden waarbij ik geprobeerd om op een grotere schaal te werken dan het formaat van een sample of proeflapje. Een belangrijk element is het effect van patronen en kleuren op de esthetiek. Deze kleden geven een ‘dazzle’ effect. Het derde deel van de collectie komt voort uit een samenwerking met Maison the Faux. Door samen te werken met modeontwerpers kon mijn textiel worden toegepast in kleding. Ook hier is gekeken naar 3d werking in textiel en hoe dit toe te passen om het lichaam. Het eindproduct bestaat uit een jasje geheel gemaakt van panty’s. De bollingen in de mauwen zijn ontstaan door te spelen met de spanningen op het weefgetouw.

MAISON THE FAUX SPRING SUMMER 2017 MAISON THE FAUX SPRING SUMMER 2017

Milou Voorwinden weefsel voor jasje Maison the Faux, photo: Team Peter Stigter 

De samenwerking in mijn eindexamenproject was een hele leuke en leerzame ervaring. Ik heb kunnen ervaren waar je allemaal aan moet denken als textielontwerper en hoe je het maximale uit een textiel kan halen. Omdat de samenwerking met Maison the Faux zo goed ging ben ik na mijn afstuderen gevraagd om verder met hen samen te werken. Uit deze samenwerking zijn een jasje en een broek van dezelfde materialen ontstaan. Uiteindelijk is dit werk binnen de collectie ‘Chubby Chaser’ gepresenteerd op de New York Fashion Week. Het was heel leuk om mijn werk gepresenteerd te zien worden op de catwalk. Verder ben ik met mijn eindproject genomineerd voor de Hendrik de Valk prijs en zal ik later deze maand met Dutch Invertuals op de Dutch Design Week te zien zijn.

 

More from Milou Voorwinden

MILOU VOORWINDEN UPDATE 3

Het afstudeerproces lijkt zowel heel kort als heel lang geleden. Tot en...
Read More

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *