VALERIE VAN ZUIJLEN – HUISBLOGGER

#OOFFOO, de digitale kleurcode die staat voor RGB Groen.
Het behalen van het ‘groene licht’ in het afstudeerjaar is het moment waar je als student al vier jaar naartoe hebt gestreefd. En wanneer het dan eindelijk hardop wordt uitgesproken dat je ‘groen licht’ hebt gehaald, dan weet je dat je mag afstuderen en letterlijk het groene licht voor je aangaat om vol gas te gaan geven.
En gas geven dat werd het, misschien niet in de letterlijke vorm van spreken maar meer op de digitale vorm van uiten. Door dieper en dieper te scrollen into the deep of my computer.

Scrolling Into The Deep

De afgelopen vier jaar was het vooral ‘Me, my Macbook and I’.
Als grafisch ontwerp student op de academie ben je eigenlijk constant bezig met je computer. Door veel gebruik leer je zodoende alle ins en outs van alle softwareprogramma’s, maar ook van je computer zelf. Het voelde alsof ik een persoonlijke relatie met mijn computer kreeg. Waarbij het leek alsof mijn computer een eigen ziel had. Daarnaast had ik het gevoel alsof mijn computer een tweede wereld projecteerde. Een tweede soort landschap waarin ik me bevond. Een tweede realiteit met zijn eigen natuurlijke omgeving; het digitale habitat.

2
Screenshot uit ‘Scrolling Into The Deep, a 2016 Desktop Film’

Het functioneerde als een soort spiegel van mijn fysieke omgeving die werd gereflecteerd in een digitale ruimte. Ik heb veel onderzoek gedaan naar de Desktop Metafoor en het fenomeen van Skeuomorphisme waarbij dusdanige beeldtaal vanuit onze fysieke omgeving wordt geprojecteerd of overgenomen binnen deze digitale ruimte om de gebruiker zich meer op zijn gemak binnen deze nieuwe wereld te stellen.
Ik begon een verzameling te maken van ‘digitale standaarden’ binnen mijn computer die behoren onder de nieuwe beeldtaal die puur vanuit de computer is opgemaakt en ontstaan. Denkende aan het grijs-wit geblokte Photoshop grid, het blue en green screen, de Google Chrome T-rex die oppopt wanneer er geen internet verbinding is of het meisje dat zo mysterieus midden in het architectonische landschaps generator van Google Sketchup staat als perspectivische meetgraad.

Duswel standaarden binnen softwareprogramma’s, de dusdanige ‘default suggesties’ en demo’s die we maar voor lief nemen maar weliswaar kunnen worden gezien als het interieur (hiërogliefen) van de digitale beeldtaal.
Nadat ik al deze standaarden bij elkaar had verzameld en een overview voor mezelf had gemaakt leek het wel alsof het een storyboard was voor een film, een soort BBC Nature documentaire die ik afwisselend herlaad tussen de tijden dat de klep van mijn computer even naar beneden gaat. En waarom ook niet, ik probeerde een tweede wereld aan te kaarten, mijn tweede wereld met zijn eigen natuurlijke elementen binnen deze digitale habitat.

Dus hier begon de reis. De reis door al mijn softwareprogramma’s heen waarbij er een wonderlijke wereld werd geopenbaard waarin een relatie wordt gelegd met metaforen vanuit Alice in Wonderland. Doordat veel standaard functies, zoals de Stanford bunny of de Utah Teapot de meest standaard en voorkomende gebruikte 3D modellen, ook weer terugkomen als standaarden binnen de bekende beeldtaal en verhaallijn van Alice in Wonderland.
Ik wilde zelf ook een rol spelen in de verhaallijn, dus zodoende nam ik de rol aan van Alice maar dan wel vanuit het pseudoniem van deze toch wel geheimzinnige dame vanuit de Sketchup scene.

Het werd een ‘Desktop Film’. Volledig gebaseerd en gemaakt vanuit de digitale mogelijkheden binnen mijn computer. Een reis door de wereld van software eindigend in een Pandora’s Box die volledig is heropgebouwd vanuit deze metaforische standaarden. Als filmtechniek heb ik puur gebruik gemaakt van schermopnames en mogelijke editing tools die mijn computer zelf bied, denkend aan scrollen, lopend binnen de zodoende Sketchup generator met cursor, om puur binnen dit stramien te blijven. De benaming van Desktop Film komt dan ook voort als een toetreding voor een nieuwe filmgenre; gebaseerd en gemaakt vanuit de interface van mijn computer.

3
Screenshots uit ‘Scrolling Into The Deep, a 2016 Desktop Film’

Fragmenten Screentrailer ‘Scrolling Into The Deep’

Op een gegeven moment is het lastig om uit dit wonderland te ontsnappen, maar net zo hard als de echte (fysieke) wereld geeft deze digitale interface je een reality check wanneer deze wereld letterlijk crasht. Het licht ging op wit. ‘The white screen of death’ zoals dat heet in de digi sferen. Mijn computer functioneerde volledig niet meer en mijn wereld zakte dan ook even in. Dit gebeurde twee weken voor het behalen van het groene licht.
Uiteindelijk werd mijn wereld vervangen door een nieuwe wereld met een iets snellere processor fris uit de verpakkingsdoos. Waarop ik gelukkig al mijn bestanden wist te redden. Maar ik wilde reageren op dit fenomeen wat mij overkwam. Zodoende heb ik in mijn film teruggekoppeld naar dit moment. Het enigste moment waaruit je terugvalt in de fysieke omgeving doordat de webcam, het fysieke oog, van mijn computer aangaat en je weerspiegelt wordt binnen de Desktop Film.
LINK naar project: www.valerievanzuijlen.com/twentyone-scrolling-into-the-deep

afbeelding_04
Installatie tijdens ArtEZ Finals Expositie 2016

‘Indulging my silly teaparty’

Na het afstuderen wat in de maand Juli plaatsvond ben ik een maand later in Augustus naar Mexico-City gegaan voor de Graphic Design Arnhem Summer Sessions die iedere zomer, dit was editie nummero 4, gehouden wordt. Voor dit programma wordt je geselecteerd uit een toelating van inzendingen wereldwijd. Voor het eerst dit jaar was de school in de mogelijkheid om een scholarship weg te geven. Deze scholarship werd mij toegerekend als stimuleringsprijs voor mijn onderzoek als ontwerper dusver. Het thema van de Summer Sessions was ‘Future Archeology’. In eerste instantie had ik geen idee wat dit precies zou moeten inhouden. Gevoelenswijs zag ik mezelf ook als een future archeologist, omdat ik een wereld aan het verkennen was die misschien nog niet eens als een wereld wordt geobserveerd.

Na twee weken Mexico-City verkent te hebben waarbij meerdere musea en tempels werden bezocht was de Azteekse cultuur een groot oogpunt. Het was voor mij lastig om er met een frisse blik naar te kijken, althans dat dacht ik. Overal waar ik kwam voelde ik de nijging om digitale metaforen aan te koppelen. Een zienswijze van het internet te projecteren op deze nieuwe omgeving. Op de academie heb ik veel gelezen over ‘The New Aesthetic’ waarbij de esthetiek van het internet als ware wordt bevraagd in het dagelijks leven. Waarschijnlijk omdat ik zo gefocust was op mijn computer de afgelopen tijd was het lastig om me hieruit los te koppelen. Als keerpunt bedacht ik de term ‘The New Aztetic’ waarbij de beeldtaal van de Mexicaanse Azteken zowel vroeger als de nieuwe beeldcultuur die nu te zien was in de Mexicaanse straten een link kreeg met de internetcultuur waar ik nog steeds met één muisarm in stond.

De stad is opgedeeld uit vele straten. Zo heeft iedere straat een soort van thema. Straten vol met stoffen, straten vol met plastic, straten vol met Chinese merchandise en zo ook straten vol met technologie; ‘The technologic streets’. Hier was een low-Tech esthetiek te zien van veel Ledlampen en andere disco taferelen. Mexico is een spirituele stad, zo zijn er veel katholieken altaren te vinden. Het controversiële is dat naast het standaard imago van een katholiek altaar met kaarsen hier veelal Ledlampen werden gebruikt voor de decoratie van licht. Voor mij kon de straat van het low-Tech spectaculair worden gezien als het altaar voor het aanbidden van de technologie.

We bezochten ook een witchcraft market ‘The Sonora Market’ waar zowel dieren worden verkocht als flesjes vloeistof met de kracht van de emulsie van betovering, liefdesdrankjes. Op deze plek kon je ook een Tarot kaart reading doen of jezelf laten helen door het reinigingsritueel met salie.
Het was een speciale plek. Er was een energie te voelen die me bleef toetrekken naar deze markt. Zo gingen we in de derde week zelf op pad om zodoende aan het einde van de week een expositie te organiseren in de studio ‘Casa del Hijo del Ahuizote’ die ons beschikbaar werd gesteld om in te werken tijdens ons verblijf in Mexico-City. Ik greep mijn kans en ging samen met een groepsgenoot die van origine Mexicaans was terug naar de Sonora Witch Market. Iedereen spreekt Spaans dus met slechts een Engels woordje haal je het niet in deze wijk. Ik had bedacht om voor mijn eigen project mijzelf meer te verdiepen in het mogelijke fenomeen van spirituele technologie. Hier vertoonde ik al eerder interesse in tijdens mijn eindexamen door het gevoel van een persoonlijke band te hebben met mijn computer.

Aankomend op de markt en de perfecte witchcraft booth te hebben gevonden, deed ik een poging om een IPhone reading te kunnen doen. Laat ik zo zeggen, de groep vrouwen die zich aanstelde om als spirituele beschouwd te worden, keken mij wel erg radeloos aan toen ik zei dat ik een reading van mijn IPhone wilde laten doen. Maar des al niet te min trokken ze zich niet terug voor 350 Pesos en mocht ik gaan zitten en mijn telefoon voor mij neerleggen. Één van de spirituele vrouwen scrolde door mijn telefoon heen en vermoedelijk wist ze best veel persoonlijke details eruit te halen. Mijn groepsgenoot kon gelukkig alles voor me vertalen want ze sprak bar Engels, maar de enige Engelse zinnen die ze eruit wist te werpen tijdens de IPhone reading waren:
‘Very charged, bad energy’, ‘Take a look at the Internet to see things’ en ‘The Internet very sweet, very important’.
Hierna heb ik nog eens 350 Pesos opgehoest, zodat mijn ‘badly charged’ devices kon worden geheald. Ik had ook mijn MacBook meegenomen die ik naast mijn telefoon op tafel legde. Slaande met een plant op mijn apparaten werden ze geestelijk schoon verklaard, met als uitzondering dat voortaan niemand meer mijn devices mocht aanraken, dit zou voor bad energy zorgen..

afbeelding_05
IPhone Reading @Sonora Witch Market, Mexico-City

Mijn project wat ik heb neergezet tijdens onze ‘Future Archeology’ tentoonstelling was een Aura Smartphone Reading. Zodoende koppelde ik telefoons vanuit het publiek met de camera aan op het camera oog van mijn computer. Ze keken elkaar aan. Hierdoor ontstond er een loop waarbij er per telefoon een ander kleurveld te zien was. De aura van de telefoon. Ik vroeg de gebruiker wat die in zijn aura zag, terwijl ik een schermopname maakte van zijn aura. Het gesprek wat tijdens de reading voortvloeide, kwamen de meest persoonlijke details van de gebruiker naar boven. Statements als; ik heb een heel kleurrijk aura want ik ben een schilder, of iemands aura was helemaal blauw waarbij die terugwierp naar de kleur van water. Er was zelfs iemand waarbij het aura maar zwart bleef, wat ik ook deed er was niks te zien. Deze man vertelde mij later oorspronkelijk van de Maya’s af te stammen en zijn grootmoeder vertelde hem altijd dat er een sterke connectie bestaat tussen de technologie en de mens, maar die niet altijd wil worden aangetoond.
LINK naar project: www.valerievanzuijlen.com/twentytwo-the-new-aztetic

afbeelding_06a afbeelding_06b afbeelding_06c
Aura Smartphone Reading performance @GDA Summer Sessions ‘Future Archeology’ Expositie in Mexico-City

 

Fragmenten vanuit schermopname Aura Smartphone Reading performance

MB (MacBook) als PA (Personal Assistant)

De maanden Augustus en September stonden voor de periode waarin mijn MacBook gepromoveerd werd tot mijn personal assistent. Het begon met de omschakeling van mijn Hotmail account tot een wel belovend Gmail adres die ik weergaf op mijn portfolio website waarbij puur werk gerichte berichten werden ontvangen en beantwoord. Ik zie mijn Gmail account als mijn nieuwe Pandora’s Box, waarin verzoeken voor lezingen, exposities en nominaties worden aangetoond.

Op basis van mijn Desktop Film ben ik zodoende opgenomen in Mister Motley Magazine voor de beste afgestudeerden van 2016 en in het ArtEZ Finals Magazine met zowel een promo filmpje over mijzelf, wat zelfs regelmatig werd vertoond op omroep TV Gelderland.
Ook ben ik genomineerd voor de Hendrik Valk Prijs, die in de maand November zal worden gepitched en voor MAF Young Master Award die in December wordt gepitched met het behalen van een mogelijke residencee in Spanje. Ook werd ik verkozen tot één van de Arnhemse Nieuwe 2016 de nieuwste talenten van Arnhem 2016 door Ontwerp Platform Arnhem, waarbij op 22 September in Showroom Arnhem een Pecha Kucha-presentatie plaats vond. Een methodiek waarbij er 20 slides van ieder 20 seconden worden vertoond. Een presentatie van om precies te zijn 6 minuut en 40 seconden waarbij jij als ontwerper je fascinatie, ontdekking, visie, achtergrond en toekomst nader uitlegt. De elf geselecteerden van de verschillende afdelingen van de academie kregen maar liefst twee presentatie trainingen toegereikt, om een sterke presentatie neer te kunnen zetten. Dus na maar liefst twee trainingen staande op het podium voor een volle zaal in Showroom Arnhem was het zover. Ik als laatste sprekende over mijn afstuderen stond ik met de microfoon in mijn handen beginnend met de zin ‘Afgelopen vier jaar was het vooral Me, My MacBook and I’.. en eindigend met ‘En voor nu blijf ik doorgaan met ‘indulging my silly teaparty’ met het verzamelen van deze technische overwinningen’.. (To be continued and updated..)

afbeelding_07_masha-bakker
Arnhemse Nieuwe 2016, Ontwerp Platform Arnhem @Showroom Arnhem
Foto door Mascha Bakker

Vooruitkijkend en strevend op de verzameling van meer updates en cookies, zoals te mogen staan op de Dutch Design Week in Eindhoven van 22 tot 30 Oktober, deze is geselecteerd vanuit Graphic Design Arnhem onder de benaming van ‘In Real Life’ expositie. Ook zal mijn film worden vertoond bij Depot Basel  in Zwitserland in de tijdsperiode van Oktober tot December, en mag mijn film deel uitmaken van het Media Art Festival (MAF) in Leeuwaren van 1 tot 17 December.
Hiernaast heb ik mijzelf getransporteerd, na vier jaar in Arnhem te hebben gewoond, naar een woning in Amsterdam. Met als motivatie dat ik de helft van de week voor een aantal maanden stage ga lopen bij Metahaven, Graphic Design Studio van Vinca Kruk, voormalig docent van mij op ArtEZ, en Daniel van der Velden.
Ook wil ik mijzelf dit jaar vooral focussen op mijn eigen software update.., te beginnen met het vinden van een gespecialiseerde master voor aankomend jaar 2017. Dat is de rede waarom ik om precies te zijn over een aantal kwartier naar Boston vlieg, om daar de open dag te bezoeken van MIT University; Media Arts and Sciences Lab (MAS) de place to be waar de cross-sectie plaatsvind tussen design en technologie, dit alles schrijvend vanuit stoel 16F Amsterdam – Boston.

Tot mijn volgende update!

More from Valerie van Zuijlen

VALERIE VAN ZUIJLEN – update 3

Cookie: Deze derde update bevat content omtrent de periode December tot Februari...
Read More

1 Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *