Waarom bedrijven op stagiairs draaien en mensen in de bijstand de straten moeten schoonvegen

Bestaansonzekerheid is in mijn ogen een van de cruciale thema’s van deze tijd. De komende weken wil ik het onderwerp op dit platform – De Correspondent – vanaf verschillende kanten benaderen. Wat willen jullie erover weten?

Wie de culturele sector kent, kent de verhalen over onbetaald werk en uitbuiting. Over het bureau van de bekende modeontwerper dat draait op vijftien stagekrachten en twee werknemers. Bij een show in het buitenland wordt die stagiair(e)populatie nog eens aangevuld met extra wegwerpexemplaren. Ze krijgen geen vergoeding en dienen hun eigen reis en verblijf te regelen en te betalen. Maar ze doen natuurlijk wel een pak ervaring op.

Ik geef gelijk toe: dit is van horen zeggen. Maar de frequentie waarmee dergelijke verhalen opduiken, fascineert mij. De culturele sector lijkt op stagekrachten te draaien. En dat geldt niet alleen voor het commerciële circuit van modehuizen, galeries, architectuur- en grafisch ontwerp-studio’s. Van verschillende publieke instellingen is bekend dat ze een even intensief publieksprogramma draaien als voor de serie cultuurbezuinigingen van de afgelopen jaren, terwijl er nog maar één derde van de staf werkzaam is, aangevuld met een roulerend bataljon stagiair(e)s en vrijwilligers.

Je kunt je er iets bij voorstellen: instellingen moeten overleven en zich blijvend onderscheiden om de laatste subsidierestanten te waarborgen. Maar het effect is averechts. Terwijl deze organisaties het alleen maar overleven door roofbouw te plegen op een brede onderlaag ambitieuze jonge mensen, wordt naar de buitenwereld toe met terugwerkende kracht de rabiate cultuurbezuinigingspolitiek van Halbe Zijlstra gelegitimeerd, die handenwrijvend vaststelt dat het inderdaad allemaal met minder Eind 2014 vroeg de VVD om excuses van de cultuursector, omdat het beter zou gaan dan ooit.af kan.

Lees het volledige artikel hier door ROEL GRIFFIOEN voor De Correspondent

Voor dit project werk ik samen met kunstenaar Bent Vande Sompele. Hij zal visuele interpretaties geven van de door mij besproken onderwerpen.
Beeld: Bent Vande Sompele

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~`

Roel Griffioen is geschoold als kunsthistoricus en journalist tegelijk. Hij schreef eerder over de flexibilisering van de woningmarkt en trekt dat nu breder. Want als alles flexibel wordt, wat en wie blijft dan nog overeind?
Karel Smouter Adjunct-hoofdredacteur De Correspondent
Written By
More from Lenn Cox

Studio Roos Meerman op het Gelders Balkon Museum Arnhem 1 sept – 29 okt

De nieuwe maker In het werk van Art Officials, een samenwerkingsverband van...
Read More

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *