Michelle van Ool – huisblogger update 1

Introductie

Mijn naam is Michelle van Ool en ik kom oorspronkelijk uit Ool. Afgelopen zomer heb ik mijn studie Interaction Design aan ArtEZ afgerond. Mijn werk wordt vaak geleid door mijn waarneming. De wereld die ik waarneem heeft voor mij altijd als iets onbetrouwbaars aangevoeld. Best logisch als je je bedenkt dat onze waarneming van de realiteit niet direct gelinkt is aan de buitenwereld zelf. Waarneming is enkel een representatie, gemedieert door onze zintuigen. Het manipuleren van  beelden komt vaak terug in mijn werk, hiermee bevraag ik de betrouwbaarheid van perceptie en beelden. Ik stel vaak mijn eigen waarneming tegenover dat van media als fotografie en film, deze media vertalen net als zintuigen de prikkels van buitenaf in een beeld.

Met welk project ben je afgestudeerd en licht dit toe?

Voor mijn afstuderen heb ik een machine gebouwd. Deze is in staat analoge film te ontwikkelen en te kopiëren. Dit project heb ik gedaan in opdracht voor het EYE Film Instituut in Amsterdam. Het EYE kwam met de vraag om onderzoek te doen naar analoge film. Door met dit medium aan de slag te gaan ontstond al snel bij mij een vraag; hoe betrouwbaar is dit analoge medium? Vroeger werden negatieven als bewijsmateriaal gebruikt binnen rechtzaken, een negatief is namelijk het eerste resultaat na het ontwikkelen van film. Een positief is minder betrouwbaar omdat dit een kopie is van een negatief, bij het maken van een kopie kun je beeld manipuleren, bijvoorbeeld door iets af te dekken. Mijn afstudeerwerk bevraagd de betrouwbaarheid van dit medium. De machine ontwikkeld film en wordt vervolgens gekopieerd op een nieuw stuk film doormiddel van belichting. Na het ontwikkelen en kopiëren van de originele negatieve film, verschijnt er een positieve kopie. Er ontstaat een feedback loop, het beeld op de film veranderd en wordt uiteindelijk onherkenbaar.

 
Mediated Reality – Michelle van Ool

Wat verwachtte je toen je startte met je opleiding?

Ik had niet veel verwachtingen. Eigenlijk begon ik compleet onvoorbereid aan de opleiding. Ik ben per toeval bij Interaction Design terecht gekomen, dit kwam voornamelijk omdat ik net klaar was met de middelbare school en nog erg zoekende was naar wat ik precies wilde gaan doen. Interaction Design leek mij op dat moment een goede keuze omdat ik bij deze studie zou worden opgeleid om websites te bouwen. Hiervan was ik overtuigd dat ik daarmee een baan zou kunnen krijgen na mijn studie, dat was toen der tijd belangrijk bij een studiekeuze. Achteraf gezien zou ik nooit met die reden voor een studie kiezen. Ten eerste omdat ik het veel belangrijker vind om werk te maken wat ik leuk vind, dan geld verdienen. Ten tweede denk ik dat als je ergens energie en moeite insteekt je overal je werk van kan maken.

Wat heb je geleerd en wat had je graag anders willen zien?

Eigenwijs zijn, ik was het vaak niet met leraren eens, het trekken van een eigen plan loopt gek genoeg bijna altijd goed af. Ook heb ik geleerd om te kunnen vertrouwen op mijn kwaliteiten.
Wat ik graag anders had willen zien is dat er meer vrijheid zou zijn om projecten uit te voeren vanuit jezelf, in plaats van een project te maken voor een opdracht. Ik had graag projecten willen uitvoeren met studenten van andere disciplines. Daar is binnen de ontwerpopleidingen van ArtEZ weinig ruimte voor, buiten de minor om.

Welk advies zou je graag aan studenten willen meegeven die nu met hun opleiding starten?

Het maakt denk ik niet uit welke ontwerpopleiding je kiest, je opleiding zorgt ervoor dat je jezelf ontwikkeld. Het werk dat je uiteindelijk na 4 jaar gaat maken zal niet meer gerelateerd worden aan de opleiding die je hebt gevolgd.


Optic Deception – Michelle van Ool

Wat zijn je plannen voor aankomend jaar?

Ik merk dat ik het de laatste tijd lastig vind om verder dan twee maanden vooruit te plannen. Ik wil graag eigen werk blijven maken  maar dit levert af en toe wat onzekerheid op qua planning. Ik leef nu vooral van project naar project, en ik zie wel waar dat toe leid. Onlangs heb ik samen met Marlou Rutten, afgestudeerd aan Product Design, een projectvoorstel ingestuurd voor een opencall dat wordt gegeven door Cinekid, La Gaîté Lyrique, KIKK en WoeLab voor het maken van een installatie, onderdeel van Les Voyages de Capitaine futur, een europees samenwerkingsproject. Deze maand wordt bekend gemaakt welke 3 kunstenaars of ontwerpers hun project mogen realiseren in het aankomend half jaar.

Er zijn twee andere dingen die wel met zekerheid al in mijn agenda staan. Zo ben ik samen met een groep van ongeveer 30 net afgestudeerden bezig met het organiseren van een expositie en programma tijdens de Dutch Design Week in oktober in het student hotel; Hier zal mijn werk Optic Deception worden getoond, en naast werk van ons worden er workshops en lezingen gehouden in een ochtendprogramma. Marlou en ik zullen op zondag 22 oktober om 10.00 uur een workshop geven waarbij we samen met bezoekers in een donkere kamer foto’s gaan belichten en ontwikkelen, op een andere manier dan gebruikelijk.

Iets anders waar ik ontzettend naar uitkijk is de maand november. In deze maand zal ik samen met Iris de Vries en Mijke Pasmans (alumni Product Design) en met Miron Galić (alumnus Graphic Design) afreizen naar Shenzhen in China. Wij zijn door onze afdelingshoofden gevraagd om een project in Shenzhen uit te voeren voor een pilot van een master die in drie jaar tijd binnen Product Design, Graphic Design en Interaction Design zal worden opgericht. Het project dat we gaan maken zal in februari 2018 worden getoont op Sonic Acts Academy in Amsterdam.

Wat ik ook graag zou willen doen het aankomend jaar, is me meer gaan  richten op het maken van videos. Ik heb het altijd ontzettend leuk gevonden om mijn werk te documenteren en te editen. Ik heb een lijstje met directors die muziekvideos maken. Het lijkt me tof om bij zo iemand stage te lopen. Ook heb ik een aantal steden in mijn hoofd waar ik wellicht naar toe zou willen verhuizen, een andere omgeving lijkt me inspirerend.

Wat zou je doen als je wist dat je niet kon falen? (lees; dat falen geen issue zou zijn en het volop ok zou zijn en het zelf omarmen..?)

Binnen projecten ben ik nooit bang om te falen. Deze houding is denk ik belangrijk voor een ontwerper aangezien je nooit van te voren weet of je een project kunt uitvoeren. Je ontwerpt namelijk iets nieuws, wat nog nooit door iemand is geproduceerd waardoor je zelf moet uitzoeken hoe je het gaat maken. Dat is misschien ook wel een verschil met een ambachtsman die continue met dezelfde techniek een perfect product kan afleveren. Het niet weten of je iets kan maken, is iets wat mij triggert binnen projecten om tot het uiterste te gaan, de spanning of je het kan maken, en als het dan lukt geeft dat ontzettend veel voldoening.

Waar zou je graag over 5  jaar willen staan?

Als ik deze vraag voor mijn afstuderen had gekregen dan had ik volmondig geantwoord met: ik wil een succesvolle en beroemde ontwerper worden. Hier denk ik op het moment iets anders over. Tijdens de vier jaar op de academie was ik ontzettend prestatie gericht. Toen ik afgelopen zomer mee was met mijn oud stagebedrijf Glithero in Boisbuchet en hielp assisteren bij een glas/keramiek workshop, kwam ik erachter dat ik mezelf nog steeds wilde bewijzen, wat niet fijn is. Op de academie werk je echt naar een eindstreep toe. Op dit moment wil ik graag zelf kijken, wat is relevant, en wat vind ik nu leuk om te doen. Voor mij is een doel hebben waar ik over 5 jaar sta niet belangrijk, die openheid zorgt er voor dat er nog heel veel mogelijkheden zijn.

Hoe kijk je tegen innovatie aan, en wat betekent het voor jou en je werk?

Innovatie is nooit iets waar ik bij stil sta binnen projecten. Ik maak namelijk werk omdat ik interesse heb in een onderwerp dat ik wil onderzoeken, niet omdat ik iets nieuws op de markt wil brengen. Ik denk eigenlijk als je alleen maar vooruitstrevend werk wilt maken dat je jezelf beperkt. Innovatie kan natuurlijk ook andere dingen betekenen. Zo zie ik het samenwerken tussen verschillende disciplines ook als innovatie, en dat is iets wat mij wel erg aanspreekt. Ik denk dat de grenzen tussen verschillende afdelingen binnen de kunst sowieso steeds meer vervagen.

Wat betekend ondernemen voor jou en je werk?

Op het moment zorgt voor mij het hebben van een bijbaantje voor financiële zekerheid, dit geeft mij rust en vrijheid om na te denken over eigen projecten die ik wil doen. Ik zou het lastig vinden om nu direct in het diepe te worden gegooid als zelfstandig ondernemer en projecten te moeten aannemen voor financiële zekerheid, ik zou bang zijn dat dit de meer autonome projecten die ik wil maken overschaduwd. Vlak na mijn afstuderen had ik sowieso de behoefte een baantje te nemen dat totaal los staat van kunst en ontwerp, maar ik merk dat die behoefte langzaam afbrokkelt. De uitdaging om van mijn projecten mijn werk te maken, zal ik zeker de komende maanden aangaan.

 

 

More from Michelle van Ool

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *