IRIS DE VRIES – HUISBLOGGER UPDATE 4

Alkmaar- Amsterdam- Arnhem. 

Ik breng veel tijd door in de trein. Omdat ik in Amsterdam wil wonen, omdat ik in het Fablab in Alkmaar dingen wil maken als ik bij mijn ouders logeer en omdat mijn materialen en gereedschap in mijn werkkamer in Arnhem staan.
Het kost energie, maar het brengt me een groot netwerk van interessante mensen en ik heb veel faciliteiten tot mijn beschikking. In verschillende steden worden onderwerpen zoals het referendum en de gemeenteraadsverkiezingen anders benaderd.
Ik heb beschreven wat ik de afgelopen maanden heb gezien, gehoord, gelezen en vooral wat me heeft beziggehouden op het gebied van privacy.
Stiekem wil ik ook laten zien dat ik niet in één, maar in drie steden thuis ben.

09-02-2018, AMSTERDAM

Het is vrijdagmorgen, het is ontzettend koud en voor vanmiddag is er sneeuw voorspeld. Om kwart over acht sochtends stap ik op mijn Swap fiets richting Amsterdam Noord waar ik als full-time bijbaantje in het productieteam van een armbanden bedrijf werk. Het is écht ontzettend koud en ik baal dat ik mijn muts bij een vriendin heb laten liggen.  Ik bedenk me dat ik een koptelefoon in het linnen tasje dat aan mijn stuur hangt heb gedaan. De plug hang ik los in de tas zodat het lijkt alsof ik daadwerkelijk muziek luister, de koptelefoon gebruik ik als oorwarmer.
Als ik de Overtoom af fiets verschijnt er een enorm billboard  drie-luik met een reclame van Calvin Klein. Links staat Kim Kardashian-West in een witte onderbroek en BH, in het midden zie je  Kylie, Kendall, Kourtney, en Khloe. Ze liggen op een rood wit kleed ongemakkelijk over elkaar heen, sommige hebben denim outfits aan, andere alleen maar ondergoed. Op het rechter billboard staat Kim in een spijkerpakje.
En zo begint mijn avontuur in Amsterdam met elke dag het boegbeeld van dé moderne vrouw. De dames die Instagram domineren. De godinnen van het internet.

Op de terug weg is er een meisje van een jaar of twaalf met haar fiets uitgegleden. Haar vriendinnetje is afgestapt en staat op de stoep. Die heeft een telefoon in haar hand en staat onhandig te filmen hoe het gevallen meisje op het pad met haar fiets ligt te worstelen. Dit is voor haar Snapchatstory, denk ik, als ik me om het meisje heen manouvreer. Een Snapchatstory met op de achtergrond het billboard van Calvin Klein.

23-02-2018, AMSTERDAM

Als afsluiter van het Continuum project (zie blog #2) in Shenzhen, China zijn we gevraagd om te spreken op Sonic Acts festival. Het project dat ik ben begonnen staat nog in de kinderschoenen en ga ik hier nog niet presenteren. Ik wil mijn gedachtengang laten zien. Hoe ik onderwerpen aan elkaar link. Dit is eigenlijk wat ik met deze blog ook doe. Ik vertel wat ik heb gezien en gelezen en tot welke vragen dit leidt in mijn hoofd. Het filmpje dat ik laat zien gaat over de relatie tussen religie en technologie. In The Story of God gaat Morgan Freeman de wereld om religies met elkaar te vergelijken. Zo vraagt hij zich af waarom er in zoveel religies een hiernamaals is bijvoorbeeld in de vorm van een hemel of een hel. Hebben we als mens een hogere macht nodig die over ons oordeelt omdat we onszelf anders niet kunnen gedragen? 

Documentaire: The Story of God – Morgan Freeman, Netflix
Boek: Homo Deus – Yuval Noah Harari

17-03-2018, ALKMAAR

Ik rijd langs een reclame bord. Ik schrik, ben ontzettend verbaasd en diep teleurgesteld.
Heb je ‘door het hart van China‘ gezien? De documentaire reeks van Ruben Terlou en Maaik Krijgsman. In mijn omgeving hebben heel veel mensen het erover: in de laatste aflevering zijn ze in Shenzhen. Ruben staat op een kruispunt waar er door middel van gezichtsherkenning wordt gecontroleerd of je door het rode stoplicht loopt. Je wordt ‘geflitst’. Na 5 keer door rood kom je op een zwarte lijst te staan. Als straf kun je dan bijvoorbeeld geen apartement huren of geen lening afsluiten . 

Hoe komt het, dat er in Alkmaar een aantal partijen zijn die in het verkiezingsprogramma hebben opgenomen dat ze gebruik willen maken van de allernieuwste, innovatieve camera systemen, als er voorbeelden op televisie langskomen zoals in China?

Is de wet niet het enige wat er tussen ons en het kruispunt in Shenzhen staat? Het voelt alsof deze ontwikkelingen in de toekomst liggen maar ze zijn het heden. Ze liggen, voor nu, alleen in een ander land. 

Als je beweert dat Alkmaar veilig wordt door meer camera’s te plaatsen, zeg je naar mijn mening dat Alkmaar op dit moment niet veilig is omdat die camera’s er nu niet zijn. 
Waarom accepteren we camerabewaking overal? En is het plaatsen van camera’s wel zo goed of juist zo slecht? Kan het zijn dat de bewakingscamera een functie heeft als opzichter van bovenaf, een functie van een god, om ons in de gaten te houden? Hebben we camera bewaking nodig om ons goed te kunnen gedragen?

19-03-2018, AMSTERDAM

Om van centraal naar Amsterdam-noord te komen ga je met de pond.
Het is de maandagochtend voor de verkiezingen. Als ik bij de pond sta te wachten krijg ik een flyer in mijn handen gedrukt. Het is een flyer van D66 met de volgende boodschap:

GOED WONEN.GOED KLIMAAT.GOED ONDERWIJS.

DIT ZEGT.TOCH PRECIES.HELEMAAL NIETS. Hoe durven ze? Ik word boos. In mijn hoofd dan. Don’t shoot the messenger. Maar dit zie ik serieus als een probleem. Er wordt oppervlakkig geinformeerd: er wordt niet vóórgelicht. Een flyer? Serieus? Ik zie een flyer als medium om een feest te promoten op koningsdag. Maar ik vind dat een flyer echt te kort doet om politieke standpunten te communiceren. Het is je eigen verantwoordelijkheid om je in te lezen en te stemmen. Maar in praktijk werkt het niet bij iedereen zo. Deze manier van communiceren voelt voor mij als zieltjes winnen, maar misschien is dit juist hoe politiek bedreven wordt? Ik zou zo graag willen dat politieke partijen en andere verantwoordelijken nog meer investeren en innoveren in het voorlichten van mensen. Ze zeggen wat mensen willen horen, niet wat mensen zouden moeten horen. Ik wil educatieve voorlichting, geen kwantiteit maar kwaliteit. En dan niet via Facebook. Ik vraag me af of ik als ontwerper een rol kan spelen in de voorlichting van dit soort standpunten? Of moeten we er juist voor zorgen dat deze werelden gescheiden blijven en moet de politiek van binnenuit aan oplossingen werken? 

Op de terugweg kom ik tot bedaren en overdenk ik mijn innerlijke woede op de Keizersgracht. Ik kom in een betere stemming als ik langs de Westermarkt rijd en mijn oog valt op een wildplakzuil waar de partij leider van de Piraten Partij in vol ornaat op de poster staat met een bord in zijn hand dat zegt “niets te verbergen”. Nog mooier vind ik het als bij het volgende verkiezingsbord de poster van de PvdA precies zo is geplakt dat de pielemuis van Jelle de Graaf nét niet meer te zien is. 

21-03-2018, ARNHEM  

Ik heb tegen de Sleepwet gestemd. 

08-04-2018, AMSTERDAM

Er gaan dingen veranderen. Er is uitgekomen dat Cambridge Analytica onterecht data van 50 miljoen Facebook gebruikers verworven heeft en in het geheim heeft bewaard. Shocking news, Cambridge Analytica is nauw betrokken geweest bij de campagne waardoor Donald Trump president werd en heeft hiervoor gebruik gemaakt van de gestolen data.
Facebook biedt haar excuses aan. En dit is niet de eerste keer.
We hebben Facebook omarmd en daar waar mogelijk in ons leven geimplementeerd. We kunnen niet meer zonder. Of we denken dat we niet meer zonder kunnen, maar daar ben ik nog niet uit. Als je de laatste aflevering van Lubach op zondag nog niet hebt gezien raad ik je zeker aan dat alsnog te doen. Hij legt het beter uit dan ik zou kunnen. Ik viel voor zijn vergelijking van mensen die Facebook gebruiken en kikkers in een pan op het vuur.
Als je een kikker in een pan met kokend water doet dan wil de kikker er zo snel mogelijk uit ontsnappen. Maar als je een kikker in een pan koud water doet en het water vervolgens langzaam aan de kook brengt, zal de kikker het gevaar niet herkennen en blijft hij zitten tot hij sterft. Is dit wat er gebeurt? Groeit Facebook langzaam in ons leven zonder dat we gevaren ervan inzien? Dreigt er in de toekomst gevaar voor door rood lopende Alkmaarders omdat we nu al overal camera’s willen hebben?
Arjen Lubach stelt je de vraag: heb jij na 11 april 2018 nog een Facebook pagina of verwijder je deze tijdens het event Bye Bye Facebook.
Ik heb mijn Facebook pagina nog niet verwijderd. Aan de ene kant omdat ik bang ben dat het verwijderen van Facebook een bevrijdend gevoel geeft, alsof ik met een druk op de knop mijn privacy heb gewaarborgd, terwijl ik ondertussen vrolijk door Instagram, Whatsapp en mijn informatie van Google haal. Het probleem is niet opgelost door alleen Facebook te verwijderen. Aan de andere kant heb ik eigenlijk geen excuus, ik zou Facebook alleen al willen verwijderen omdat het zo vreselijk verslavend is. Ik vind het ook oprecht lastig hoe ik me moet profileren op social media. Als persoon wil ik offline zijn maar als ontwerper wil ik actiever op social media zijn om mijn werk te promoten. En daarbij denk ik dat de meeste mensen deze blog lezen via Facebook. Ik weet het niet. Ik krijg een schuldgevoel als ik de website intyp, maar voor alsnog heb ik Facebook niet verwijderd.  

10-04-2018, AMSTERDAM 

Eigenlijk had ik vanavond ingepland om om spelfouten uit de blog te vissen en de deadline te halen. In plaats daarvan kijk ik live naar de hoorzitting van Mark Zuckerberg a.k.a. Facebook. Er is iets waar ik echt vies van ben. Smoesjes. Zo moeten er algortimes voor gezichtsherkenning  ontwikkeld worden, want als wij het niet doen dan doen ze het in China wel.
Nog veel erger vind ik het terrorisme-excuus voor het opgeven van privacy. Mark Zuckerberg a.k.a. Lulletje Rozenwater verteld voor de senaat over de terroristische berichten van Al Quaida en IS die door algoritmes van Facebook zijn onderschept. Om even de angst te benadrukken. Want hoe durf je voor het behoud van privacy te strijden als we terroristische aanslagen kunnen voorkomen?
Of zoals mijn broertje zegt: Terrorisme is de saus die over alle privacyvraagstukken ligt.

11-04-2018, AMSTERDAM

Mark Zuckerberg staat voor het Congres. Ik zie ondertussen een vergelijking tussen politieke campagnes en privacy policies. Mark Zuckerberg is zich er bewust van dat er heel veel mensen de algemene voorwaarden van Facebook niet lezen en als deze al gelezen worden, zullen mensen ze waarschijnlijk niet begrijpen. Dit weet hij. Dit weet iedereen. En toch erkent hij dit nu pas, na zijn hoorzittingen voor de senaat en het congres, en is hij het er eigenlijk toch wel mee eens dat er een andere vorm van privacy policies moet komen. Zodat Facebook eindelijk haar verantwoordelijkheid kan dragen. Beter laat dan nooit?

12-04-2018, AMSTERDAM

Mijn broertje stelde voor om bij Pakhuis de Zwijger een lezing van de NRC bij te wonen. Ik denk dat dit onderwerp voor het eerst zijn studie International Business en mijn kunstacademie achtergrond met elkaar verbindt. De lezing gaat over het onderzoek dat Marc Hijink heeft onderzocht naar de rol die algoritmes in ons dagelijks leven spelen, hij heeft hier stukken over geschreven die vallen onder de titel: de Formule.
Leestip: de Formule NRC https://www.nrc.nl/nieuws/2018/04/05/de-formule-hoe-algoritmes-ons-dagelijks-leven-sturen-a1598375

Uiteraard wordt er af en toe ingehaakt op de hoorzittingen van Facebook. En er is iets interessants. Ik ga ervan uit dat het publiek hoog opgeleid is, ergens wordt er door iemand gezegd dat de vragen die de senaat aan Mark stelt niet de meest diepgaande en intelligente zijn. Het zou er zelfs op wijzen dat sommige senatoren totaal niet begrijpen hoe het nou eigenlijk echt zit. Melanie Peters is directeur van het Rathenau Instituut. Zij is vanavond panellid en geeft haar antwoord op deze vraag. Omdat wij, alle niet techneuten dus ook de senatoren, niet altijd begrijpen hoe Facebook werkt, betekent het nog niet dat we geen domme vragen mogen stellen. Facebook moet maar met duidelijkere antwoorden komen. Neem het jezelf niet kwalijk als je er niets van begrijpt.

En ik zal je zeggen, hoe meer ik zie, lees en hoor, hoe moeilijker ik het vind om een eenzijdige mening te hebben. De complexiteit en abstractie van sociale platvormen en hun verdienmodellen zorgen ervoor dat ik meer vragen heb dan antwoorden.
Facebook heeft een visie die past in het idee van de American Dream, en Mark Zuckerberg benadrukt heel graag de romantisch kant van het bedrijf dat hij in zijn dormroom is begonnen, de tool die hij heeft ontworpen om de wereld met elkaar te verbinden. Dit is hem zo goed en zo kwaad als het kan gelukt. Maar in deze wereld zijn er altijd mensen met bedoelingen die stroken met normen en waarden. Hoe mooi de ideeën van Mark en zijn team ook kunnen zijn, hadden zij verwacht dat mensen een manier zouden vinden om het platform te misbruiken? Hadden ze dit moeten verwachten? En wie is er dan verantwoordelijk voor het misbruik van een sociaal platform?

Ik kom weer terug bij Morgan Freeman, die de vraag stelt:

Are we inherently good, or inherently evil?  

More from Iris de Vries

IRIS DE VRIES – HUISBLOGGER LAATSTE UPDATE

Stuk elastieken band met spelfout in China. THIS IS YOU BEST CHUICE...
Read More

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *