BENTE BRUNIA – HUISBLOGGER UPDATE 2

ArtEZ expositie op Dutch Design Week

Ik schrijf dit blog op de tweede dag dat ik in Amsterdam woon. Vijf maanden na mijn afstuderen zijn er zo veel dingen veranderd voor mij, dat ik gewoon bij het begin begin:

Eind augustus 2018

De ‘zomervakantie’ is bijna voorbij maar ik merk hier weinig van. Dagen lopen over in elkaar zonder dat er iets veranderd. Tot nu toe ben ik mijn hele leven gewend om te beginnen met het nieuwe schooljaar in september, maar dit was de eerste keer dat er helemaal niks gepland stond. Best wel raar.
Het was voor mezelf daardoor ook zo moeilijk om me over de vakantie-drempel te zetten, het leek wel alsof er niks creatiefs uit mijn handen kon komen. Telkens als ik probeerde het leven weer een beetje op te pakken en aan eigen projecten dacht, had ik gelijk last van allerlei onzekerheden en stress.

1 September

Om mezelf toch maar een zetje te geven schreef ik me in bij de Kamer van Koophandel. Ik was weer wat vaker in mijn kamer in Arnhem dan bij mijn ouders thuis, en begon aan de langverwachte update op mijn website en mijn cv.

Mijn visitekaartjes

Dat het me zoveel moeite kostte om die kleine stappen te zetten, had ik nooit verwacht. Op ArtEZ dacht ik al die jaren een doorzettingsvermogen te hebben ontwikkeld, maar zonder deadline bleek dat toch heel anders te zijn.
Mijn agenda was gelukkig niet helemaal leeg.

27 September

Mijn eerste ritje in de trein op weg naar Amsterdam. Laura, een studiegenoot Interaction Design, vroeg me om bij de assemblage van een lichtinstallatie voor Random Studiote helpen. Mijn eerste klus als freelancer!
Random Studio is een experience design studio die werken maakt voor onder andere Nike, Chanelen KLM. Laura had er vorige winter stage gelopen, vandaar dat we de kans kregen.
Het ging om een interactieve lichtinstallatie voor bij hun in de studio, en Laura en ik waren verantwoordelijk om alle onderdelen in elkaar te zetten en te testen. Voor mij was het heel fijn om hieraan te werken, om weer wat ritme te hebben en mijn energie kwijt te kunnen.

Onderdeel van de lichtinstallatie die we assembleerden

Het bracht me weer een beetje op gang na die lange sleur van niets doen, en gaf me zelfvertrouwen. Na de vakantie worstelde ik heel erg met wat ik wilde doen, en wat ik kon doen. Natuurlijk heb ik toekomstplannen, maar die zijn zo ver weg. Ik wist niet hoe te beginnen, maar realiseerde me later pas dat deze klus bij Random eigenlijk een heel goed begin was.

Halverwege de twee weken daar kreeg ik mee dat hun Office Manager eind Oktober wegging, en ze op zoek waren naar iemand die haar plek kon overnemen. Eerst dacht ik dat het niks voor mij zou zijn, en zette ik het al snel uit m’n hoofd. Een paar dagen later vroeg Laura me of het me toch niet wat leek, en besloot ik er wat beter over na te denken. Zo’n toffe studio, met zoveel coole kunstenaars en designers om me heen? Bij nader inzien kon ik zoiets niet aan me voorbij laten gaan.
Ik voelde me al erg op m’n gemak op de studio en was inmiddels niet meer een onbekende, dus waagde ik de gok.

10 Oktober

De laatste dag die ik gepland had voor de assemblage van de lichtinstallatie, en de dag waarop ik mijn sollicitatiegesprek had. Nadat ik mijn interesse had getoond in de functie, kon ik gelijk al op gesprek komen en dat verliep zo soepel dat ik diezelfde week al wist dat ik 31 Oktober kon beginnen bij Random! Ik kon bijna niet geloven dat ik een week geleden geen idee had wat me de komende tijd te wachten stond, en dat ik nu een baan had in Amsterdam. Nu ik plannen had voor na Oktober, mocht ik natuurlijk niet vergeten dat ik nog plannen had staan in Eindhoven.

11 – 28 Oktober

Voor ik het wist moest ik me hoognodig gaan voorbereiden voor de Dutch Design Week, waar ik mijn afstudeerproject kon exposeren. Ik had al een tijdje niet naar mijn afstudeerwerk gekeken, dus was het tijd om mijn windmolens maar weer uit te pakken.

De opbouw van de expo in het TAC gebouw in Eindhoven

De DDW was een hele ervaring apart, afstudeer expositie x 20. Onze exporuimte had een continue stroom aan bezoekers. Heel erg tof, maar ook erg vermoeiend. Het waren ook ontzettende diverse mensen, en ik ontdekte al snel dat mijn werk een hele aparte doelgroep had die ik eerst niet voor ogen zag. Ik sprak die week het meest met ‘buitenmensen’, koppels van gemiddelde leeftijd die met regenjassen aan even binnen waren gelopen. De gesprekken die ik met ze voerde waren leuk, maar het was niet helemaal de doelgroep waarop ik had gehoopt.

Dus ondanks dat mijn stapel visitekaartjes gekrompen is tijdens die 7 dagen, heb ik geen enkel mailtje ontvangen als resultaat van de expositie. Misschien was mijn werk niet interessant genoeg, of te vaag om te begrijpen. Wellicht had ik niet genoeg tijd in de verdere ontwikkeling gestoken, of het niet goed genoeg gepresenteerd. Ik kon gelijk al 20 dingen bedenken die beter zouden kunnen de volgende keer, alleen was die volgende keer er niet. Toch vond ik dat niet zo erg, ik ben ontzettend blij dat ik mijn werk er heb kunnen exposeren, al was het maar om het te ervaren. Ik had ernaast immers ook al iets heel anders om naar uit te kijken.

31 Oktober – 10 December

Mijn eerste dagen bij Random waren ontzettend vermoeiend. De allereerste full-time baan van mijn leven, duizend nieuwe ervaringen en allemaal nieuwe mensen om me heen. Daarbovenop reisde ik elke dag op en neer van Arnhem naar Amsterdam en terug. Kortom, ik was bekaf, maar ontzettend gelukkig. De doelloosheid in mijn leven was ook op slag voorbij, en ik kon ondanks mijn drukke dagen eindelijk in mijn hoofd tot rust komen. Dit had ik nodig, regelmaat.

De studio

Mijn baan bij Random als Office Manager is heel divers. Het is niet een rol als ontwerper, wat voor mij in eerste instantie de aanleiding was om het aan me voorbij te laten gaan. Toch zie ik het als een dijk van een begin, een baan waarin ik kan groeien en ervaring kan opdoen. Geen moment heb ik spijt dat ik hiervoor gekozen had.
In mijn vrije tijd begon ik ook meer energie te krijgen voor de hobby’s waar ik lange tijd geen plezier in ervaren had. Borduren, haken, schilderen en lezen waren eerst dingen waar ik tijdens mijn afstuderen alleen maar extra stress aan ervoer, maar nu kon ik er eindelijk weer van genieten.

Naarmate ik het eind van mijn eerste maand bij Random dichterbij zag komen, voelde ik me al helemaal thuis op de studio, en besloot ik mijn zoektocht naar een woonplek in Amsterdam te beginnen. 3,5 uur reizen op een dag en pas thuiskomen om 8 uur kon ik niet veel langer volhouden.
Met hier en daar een beetje geluk slaagde ik erin een kamer te vinden in de stad. Wellicht buiten het centrum, maar met 20 minuten fietsen naar de studio is dat toch een hele verbetering ten opzichte van een uur treinen. Ik kon per direct verhuizen, dus datzelfde weekend ben ik begonnen met het inpakken van mijn spullen en nu zit ik hier, op de bank van mijn nieuwe woonkamer dit blog te schrijven. 

Nu

De ontwikkelingen die ik deze maand doorgemaakt heb stonden helemaal niet op de planning, en achteraf was het inschrijven bij de KvK niet echt nodig, het heeft me wel geleid tot waar ik nu ben. Elke dag omringd met inspirerende mensen en projecten op een fantastische studio die me de ruimte geeft mijzelf te ontwikkelen. Ik kan me voorstellen dat ik hier zeker een aantal jaar een heel erg gelukkig kan zijn.

Het Random Kerstdiner met al mijn nieuwe collega’s

De volgende blogs zullen dan ook iets anders zijn dan ik had gedacht toen ik hiermee begon, maar ik zal jullie proberen op de hoogte te houden van alle dingen die ik hier zoal mee maak op de studio!

 

Written By
More from Bente Brunia

BENTE BRUNIA – HUISBLOGGER UPDATE 1

Introductie Mijn naam is Bente Brunia, ik ben 22 jaar en ik...
Read More

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *